Dag één begon nog voor zonsopgang, met de surfvoorspelling erbij, de koffie gezet, en de groep die aan het discussiëren was over waar de bus naartoe moest. Ergens tussen de tweede espresso en de vierde pastel de nata viel de beslissing. Boards ingeladen, wetsuits gepakt, en de O'Riginals collectie ging ook mee, klaar om onderweg vastgelegd te worden.
Eerste stop: Supertubos, Peniche. De spot leverde precies waar hij om bekend staat: steile drops, zware barrels boven een zandbodem, en het soort power waarbij je geen tijd hebt om na te denken. Een paar pittige wipeouts, een paar topgolven, en de crew kwam het water uit met precies die vermoeidheid die alleen na zo'n sessie komt, zout water nog in de neus en iedereen die staat te springen om de beelden te zien.
De volgende ochtend ging de zoektocht weer verder. Eerst Baleal, waar ze een praatje maakten met de lokale vissers op het strand. Daarna Carcavelos, om de peaks te checken en de oceaan de route te laten bepalen in plaats van andersom. De sessie liep door tot lang na zonsondergang, tot de crew in het water alleen nog als silhouetten zichtbaar was.. Toen iedereen weer op het strand stond, was de honger goed doorgeslagen, het soort honger waarbij je zowat alles zou opeten. Miguel nam de groep mee door de straten van zijn jeugd, tot bij een klein restaurantje net om de hoek van zijn ouderlijk huis, waar de jongens klaar waren om de tafels en stoelen erbij op te eten, samen met de rest van de kaart.
Vanaf daar kregen de dagen een vertrouwd ritme: wakker worden, de swell checken, de bus inladen, en op zoek naar golven. Sommige dagen scoorden ze verlaten peaks in perfecte omstandigheden, andere dagen was het een korte session of een wandeling langs de kust. Het doel bleef steeds hetzelfde: een goede sessie scoren, plezier maken met de crew, en er het beste van maken met wat de kust te bieden had.
0 opmerkingen